W Niemczech praca jest, a nauczyciele są poszukiwani. A, że język? Nie, to wcale nie jest przeszkoda. Rośnie grupa wykształconych Polaków, a raczej Polek, które podejmują się pracy w szkołach za zachodnią granicą. Mój pierwszy wyjazd do Niemiec nie był udany. Jechałam w nieznane. Wiedziałam tylko, że Bremerhaven, że fabryka ryb, że zimna hala i produkcja. To, co budowałam w Polsce przez lata jako nauczycielka języka angielskiego – sieć kontaktów, uczniów, szkoły – oddałam przed podróżą. Wytrzymałam na Zachodzie pół roku. Po powrocie do Koszalina wylądowałam w Netto na kasie. 1300 złotych po Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych. Ciężko było z tego żyć. Znów zaczęłam rozglądać się za pracą w Niemczech. Czemu tam? Ten kraj mi się po prostu podoba. Pisałam do niemieckich szkół, ale odpowiadały mi, że muszę się najpierw przeprowadzić, to znajdzie się praca. No i wtedy właśnie, cztery lata temu, postanowiłam dać sobie rok. Syn został u mamy. Wsiadłam do pociągu z walizką w dłoni, biletem w jedną stronę i kamieniem w sercu. Ale czułam, że jak nie teraz to nigdy. Parłam więc jak tur. Trzy miesiące na zmywaku, kolejne trzy w hotelu jako pokojówka. Gdy nauczyłam się niemieckiego, zaczęłam węszyć za pracą w zawodzie. Po pół roku podpisałam pierwszą umowę ze szkołą językową w Hamburgu. Nie, nie mam etatu. Muszę tu najpierw nostryfikować dyplom, a z tym jest sporo roboty, dlatego to tyle trwa. Jestem na razie zarejestrowana jako wolny strzelec, ale pracuję dla prywatnej szkoły językowej i prowadzę kursy z języka angielskiego dla bezrobotnych skierowanych na naukę przez niemiecką agencję pracy. Płaci mi więc niemieckie państwo. To są dobre pieniądze. Słowa dotrzymałam i pierwszego maja 2016 roku pojechałam do Koszalina po syna. Miał wtedy 13 lat. Gdy zamieszkaliśmy razem w Hamburgu, Niemcy zaraz mi przyznali zasiłek na dziecko i zaczęli wypłacać alimenty za byłego męża z Anglii, który od rozwodu ani grosza nam nie dał. W końcu zaczęłam godnie żyć. Wytrzymałam jako nauczycielka w polskiej szkole wiele lat. Aż przyszedł 2005 rok. Byłam po rozwodzie, z dwiema córkami, 7 i 16 lat, na zakręcie. Jechałam samochodem, włączyłam radio i nagle przemówił do mnie energiczny głos: „Szukamy nauczycieli fizyki i matematyki. Niemiecka szkoła czeka”. Pomyślałam, że przyszedł czas na zmiany. Co prawda ani ja, ani moje córki nie znałyśmy niemieckiego. Ale przecież za granicą człowiek szybko się uczy. Tak, od zawsze chciałam być nauczycielką. Mój tata, profesor i wykładowca na Akademii Morskiej w Gdyni, był dla mnie wzorem. Na świadectwie sprawdzał tylko moje oceny z matematyki, fizyki i geografii, reszta go nie interesowała. Jak raz poprosiłam go o pomoc przy pracy domowej z matmy, usiadł i przerobił ze mną całą książkę. Gdy odchodziłam ze szkoły w Gdańsku, dyrektor pokiwał tylko głową: „Tak czułem, Pani Barbaro. Przykro mi, że nie mam Pani nic do zaoferowania”. Powiedziałam córkom, że naszego mieszkania w Polsce nie sprzedaję, że wynajmę je tak jak jest, z meblami i obrazkami na ścianach. I że jak nie będzie nam się podobało w Niemczech, to wrócimy. W najgorszym wypadku nauczymy się języka. Zaufały mi. I nawet przez jeden dzień nie żałowałyśmy podjętej decyzji. Wylądowałyśmy w Hamburgu. Wynajęłam mieszkanie w dzielnicy, gdzie nie ma Polaków, by zrobić jak najszybsze postępy w niemieckim. Młodsza córka poszła do podstawówki, druga do szkoły integracyjnej i już po czterech latach zdała w niemieckim gimnazjum maturę z wysoką średnią. Z moją pracą były pewne komplikacje. Okazało się, że by uczyć w niemieckiej szkole moja znajomość języka powinna być na wysokim poziomie – C1. Samotne mamy mają jednak to do siebie, że umieją sobie radzić. Szybko ukończyłam kilkumiesięczny kurs integracyjny, zakończony certyfikatem znajomości języka B1. Potem pochodziłam, postukałam do różnych stowarzyszeń i załapałam się na kolejne, bezpłatne kursy. Nawet te wyjazdowe dla nauczycieli matematyki i fizyki, gdzie koszty hotelu, jedzenia i biletu pokrywał organizator. Po otrzymaniu kolejnego certyfikatu znajomości języka na poziomie B2 poszłam do działu oświaty zapytać, gdzie mam się dalej kształcić. Urzędniczka na to: „Nie ma czasu, nauczy się Pani w biegu. Pitagoras brzmi przecież tak samo w każdym języku”. Okazało się, że to nie takie proste. Na historii mogłabym uczniom opowiadać prostymi zdaniami, lecz na matmie trzeba być precyzyjnym aż do bólu. Zainwestowałam więc w netbooka i korzystając z niemieckich stron internetowych wprowadzałam uczniom nowe pojęcie typu „siła natężenia” pokazując krótkie sekwencje wideo. Denerwowałam się przed każdą lekcją, spędzałam godziny, by się dobrze przygotować i jakoś to wszystko szło. W Niemczech znalazłam się przez przypadek. Studiowałam germanistykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Po obronie pracy magisterskiej, w 1998 roku, zastanawiałam się, co dalej robić. Jeszcze wtedy było w Polsce duże zapotrzebowanie na nauczycieli niemieckiego. Ale sporo koleżanek z roku wyjechało jako opiekunki do dzieci do Niemiec, do Heidelbergu. Były zafascynowane miastem, atmosferą, uniwersytetem. I któregoś dnia, po egzaminie, jedna z nich zapytała mnie: „A nie chciałabyś wybrać się do Heidelbergu? Podjąć studia? Pooddychać innym powietrzem?” Pojechałam. Planowałam pobyt na jeden, najwyżej dwa semestry, a potem powrót do Polski i pracę w liceum jako nauczycielka niemieckiego. Ale z tych dwóch semestrów zrobiło się nagle 20 lat. Tylko raz wróciłam do Polski. W 2009 roku. Chciałam odpocząć, a potem zająć się szukaniem pracy w kraju. Zależało mi na znalezieniu stałego zatrudnienia, gdyż w Niemczech pracowałam wyłącznie na umowę o dzieło, czy to jako nauczycielka niemieckiego w szkołach językowych, czy jako lektorka na letnim kursie języka na Uniwersytecie w Heidelbergu. No, i nic mi z tego nie wyszło. Rozesłałam 200, a może nawet 300 podań po całej Polsce – i na uczelnie wyższe, i do szkół. Przyszły same odmowne odpowiedzi. Rynek był już nasycony germanistami, weszła też moda na nowe języki – angielski, hiszpański, francuski. Nie, nie załamałam się, choć stres był. Zastanawiałam się tylko, co dalej. Po roku pobytu w Polsce znów nawiązałam kontakt z Uniwersytetem w Heidelbergu. Zaproponowano mi poprowadzenie wakacyjnego kursu dla obcokrajowców. Spakowałam walizkę i ruszyłam w drogę. Przez kolejne lata w Niemczech próbowałam jeszcze pracy w szkole jako asystent pedagogiczny i jako opiekunka do dzieci autystycznych. Ale to nie było to. Lubię być aktywna, sama kreować lekcję, a tam nie miałam takiej swobody działania. Chciałam uczyć. I mieć stałe zatrudnienie. Punkt zwrotny nastąpił w 2013 roku. Spotkałam koleżankę, która uczyła w integracyjnych klasach dzieci imigrantów. Okazało się, że nauczyciele niemieckiego są poszukiwani. Polska nauczycielka wśród imigrantów Zastanawiam się jak wygląda Anna, gdy sekretarka średniej szkoły w Worms prowadzi mnie do pokoju nauczycielskiego. Czy okaże się typową belferką z Polski, czy też nie odróżnię jej od niemieckich nauczycieli? Na dziedzińcu, na jednej ze ścian rzuca mi się w oczy wielki napis RESPEKT, a wokół niego tęczowe odbicia setek dłoni i imiona Mehmet, Yusuf, Zejdi, Nanna. – To projekt naszych uczniów – uśmiecha się sekretarka. Pniemy się po kamiennych schodach zabytkowego budynku z czerwonej cegły. Drzwi do pokoju nauczycielskiego są szeroko otwarte. Widzę przystojnych mężczyzn w dżinsach i młode kobiety w trampkach, stoją wokół stołów ustawionych w podkowę, piją kawę, śmieją się. Za chwilę szkoła opustoszeje. Jak co dzień, po Annę znajduję na zapleczu sali, gdzie młodzież uczy się gotowania. Jest zadbana, nie ma zmęczonej twarzy, mówi łagodnym głosem, w którym nie słyszę rozdrażnienia, dużo się śmieje. Tylko czasem brakuje jej polskich słów. Tak, już od sześciu lat pracuje tu jako nauczycielka niemieckiego, od zeszłego roku na umowę na czas nieokreślony. Ma trzy czwarte etatu, czyli 20 godzin w tygodniu. Zwykle zaczyna pracę od drugiej godziny lekcyjnej, czyli od i kończy o W szkole Anny na 300 uczniów, jedna trzecia jest spoza Niemiec. – Ale nie jestem pewna, czy Niemcy są w naszej szkole większością – mówi Anna. – Jak się popatrzy na nazwiska, to mało jest takich typowo niemieckich. I właśnie dzieci nowo przybyłych do Niemiec imigrantów uczą się u Anny niemieckiego, by móc uczestniczyć we wszystkich lekcjach i dostawać oceny jak ich niemieccy koledzy. Grupy, które prowadzi Anna są małe, po osiem osób, dlatego może każdemu uczniowi poświecić odpowiednią ilość czasu i uwagi. Szczególnie dzieciom z Syrii. – Mają po 10, 11, 12, 13 lat i często nie umieją czytać, pisać, czy liczyć – opowiada Anna. – To nie byłoby takie trudne, ale dochodzi cała praca wychowawcza, gdyż te dzieci przeżyły wojnę i są w traumie. Reagują lękiem na burzę, która kojarzy im się z bombardowaniem, podskakują nerwowo, gdy niespodziewanie otworzą się drzwi. Był taki czas, że nie mogłam prowadzić lekcji, tak były niespokojne, biegały po sali, chowały się pod stół. Z czasem, jak zobaczyły, że im tu nic nie grozi, uspokoiły się. Anna uczy też dzieci z Rumunii, Włoch, Polski, Afganistanu, Pakistanu, ma również w grupie chłopca z Tajlandii i dziewczynkę z Brazylii. – Po dwóch latach intensywnego kursu językowego doskonale sobie radzą – mówi Anna. – Dziewczynka z Rumunii, która była u mnie w grupie jest teraz najlepsza z niemieckiego w swojej klasie – śmieje się Anna. W mojej klasie mam muzułmanów, buddystę, prawosławnych, katolików, dzieci z rodzin ateistycznych. I nikt tu nie mówi: ty jesteś gorszy, a moja religia jest lepsza. Gdy pytam Anny, czego polska szkoła mogłaby się nauczyć od jej szkoły w Worms Anna poważnieje. – Otwartości na nowe kultury, wyznania, religie – mówi. – W mojej klasie mam muzułmanów, buddystę, prawosławnych, katolików, dzieci z rodzin ateistycznych. I nikt tu nie mówi: ty jesteś gorszy, a moja religia jest lepsza. Tak, moglibyśmy pozbyć się uprzedzeń. Polski upór i niemiecki brak dyscypliny Barbara, która jest osobą niezwykle energiczną i zajętą, nie tylko znalazła czas w napiętym grafiku na naszą rozmowę, ale jeszcze się do niej doskonale przygotowała. Myślę, że właśnie tak musiały wyglądać jej lekcje z uczniami. Siadam więc wygodnie i słucham: – Owszem, Niemcy mają fantastyczne programy edukacyjne, super system nauczania, ale słabym punktem w ich szkolnictwie jest brak dyscypliny – mówi Barbara. – Dzieci mogą odrabiać prace domowe, ale nie muszą, nauczycielom odradza się prowadzenie lekcji frontalnej, gdyż wykładanie jest niemodne, a uczniom zaleca się pracę w grupach. Fizyką, którą wykładałam, czy chemią mało kto się interesuje więc na lekcji jest hałas. Widziałam dobrze, kto jest z bajerów, czyli z katolickiego landu, bo był bardziej karny. – No, to jak sobie Pani radziła z niemiecką młodzieżą? – pytam. – Lubiłam moją klasę i oni to czuli. Pomimo mojego niemieckiego miałam z nimi dobry kontakt. Myślę też, że moje przygotowanie do lekcji i elegancki strój wzbudzał ich respekt. Odróżniałam się od innych nauczycieli ubierając się w garsonki i buty na wysokim obcasie. Może jestem staroświecka, ale uważam, że to jak jestem ubrana wpływa na to jak jestem odbierana. Wprowadziłam również nowy dla niemieckich uczniów zwyczaj, że jak ktoś odpowiada, to musi to robić na stojąco. Nie mogli tego zrozumieć i pytali: „Ale dlaczego?”. A ja na to: „Jesteście mali, macie słabe głosy, nie słyszę co mówicie siedząc”. Poza tym, tłumaczyłam im, że jak wstają, to wszyscy na nich patrzą. A trochę ruchu i gimnastyki też im nie zaszkodzi. Tego samego dnia znalazłam w mojej przegródce w pokoju nauczycielskim kartkę z zaproszeniem do dyrekcji. Dyrektor najpierw rozmawiał ze mną o pogodzie, o tym i o tamtym, a jak już miałam wychodzić rzucił jakby od niechcenia: „Aaa, tak na marginesie, czy pani przegłosowała w klasie, czy uczniowie chcą odpowiadać na stojąco?”. A ja na to: „Jestem nauczycielką z Polski i nie będę nic przegłosowywać”. I wstawali. I nawet to polubili. Wiem z doświadczenia, że dzieci potrzebują granic i kapitana na statku, który wie dokąd płyniemy. – A Pani to wiedziała? – dopytuję Barbary. – Moją ulubioną pozycją na studiach była książka pt. Brak sukcesów nauczania, z powodu błędów nauczyciela – opowiada Barbara. – Stara publikacja, pożółkłe kartki, czasem nierozerwane, nikt do tego nie zaglądał. I jeśli mój uczeń dostawał złą ocenę, to patrzyłam, jakie ma problemy z innych przedmiotów i zastanawiałam się, czy to jest mój błąd, a jeśli tak, to gdzie go popełniłam. Tak, może jestem idealistką. Miałam na studiach przyjaciela, który mówił, że albo się zmienię, albo będę płakać. No i było w moim życiu troszkę łez. W Polsce często słyszałam: „Nauczyciele są leniami, pracują 18 godzin i jeszcze narzekają”. To nie fair. Wyjeżdżałam z byłym już mężem do pracy o rano, siedziałam w szkole do i zawsze zabierałam całą torbą zeszytów do domu. A w weekend było przygotowywanie do kolejnych lekcji w tygodniu. Fakt, mniej niż połowa z kadry w Polsce była z powołania. Za moich czasów jeśli zdałeś maturę, a nie dostałeś się na studia, to mogłeś pójść na nauczyciela i w wieczorowym systemie uczyć się do zawodu. Mój kolega z pracy, który wykładał fizykę, nie dostał się na studia właśnie z powodu oblanego egzaminu z fizyki. Należy też pamiętać, że praca nauczyciela to ciągły stres. I problemem wcale nie są dzieci i młodzież, ale szef, grono pedagogiczne, kuratorium, kontrole, czas, by wyrobić się z lekcją w ciągu 45 minut, rodzice – przede wszystkim tych dzieci, które sobie nie radzą. W Niemczech jak jest problem, to rodzice potrafią wynająć prawnika. I nie ma takich zebrań z nauczycielami, jakie znamy z Polski. Nie zapomnę pierwszej wywiadówkę u córki, w niemieckiej szkole. Zostawiłam ją na korytarzu, by porozmawiać z nauczycielką w cztery oczy. Wtedy usłyszałam: „Obecność dziecka jest obowiązkowa. Nie będziemy rozmawiać za jego plecami”. Zaskoczona odparowałam: „Jestem polską matką i wiem, co robię”. A jak zapytałam, czy córka nie potrzebuje korepetycji z niemieckiego powiedziano mi: „Proszę się zająć swoim życiem. I nie wtrącać do córki”. Tak tu jest. Brak współpracy na linii szkoła-rodzic. I jeśli pojawia się problem, to szkoła uważa, że musi sobie sama z nim poradzić. U mnie po wywiadówce ojciec leciał po pasek i krzyczał: „Wstyd nam przyniosłaś!” Bo wszystkie problemy wyciągało się przy wszystkich i rodzic się wstydził. A po zebraniu brał dzieciaka za fraki i już. Tabliczka mnożenia i wielkie oczy Barbara robi długą pauzę, po czym zaskakuje mnie, gdy mówi: – Musi Pani wiedzieć, że szkoła w Niemczech jest jak zakon. Komunizm, straszniejszy niż u Orwella. Robię wielkie oczy więc Barbara wyjaśnia: – Niemiecki nauczyciel, gdy zda egzaminy po odbyciu półtorarocznego kursu zwanego referendariatem (referendariat robią w Niemczech nauczyciele i prawnicy, to kurs na kształt prawniczej aplikantury w Polsce – przyp. red.), zostaje urzędnikiem państwowym. Nabywa wtedy dużo praw – przysługują mu spore ulgi podatkowe, dostaje sto procent pensji nawet gdy jest chory kilka lat, nie można go zwolnić z pracy, a gdy przechodzi na emeryturę dostaje bonus – liczba lat pracy razy pensja – czyli kilkadziesiąt tysięcy euro. – Ale staje się też niewolnikiem, gdyż sprzedaje systemowi duszę – opowiada Barbara. – Urzędnicy państwowi składają przysięgę, która nakłada na nich zobowiązania, jak na policjantów. Nie wolno im na przykład zastrajkować albo pójść do kasyna. Wielkie oko brata stale wszystkich obserwuje i organizuje czas. A za nadgodziny nie ma dodatkowego wynagrodzenia. Wychodzisz po ostatniej lekcji i myślisz: „Wpadnę do sklepu po schabowego i zrobię dziewczynom polski obiad”. Ale w pokoju nauczycielskim znajdujesz karteczkę: „Dziś zebranie profilu matematycznego”. Drugiego dnia: „Dziś po zajęciach spotykają się wszyscy fizycy”. A gdy protestuję, że mam dziecko w szkole, dziwią się: „To jak możesz robić referendariat?”. Niemiecki nauczyciel nie mówi, że ma rodzinę, tylko przytakuje: „Pewnie, mogę, chcę!”. – To bardziej podoba się Pani polski czy niemiecki system edukacyjny? – dopytuję. – Niemiecki – odpowiada po namyśle Barbara. – Może dlatego, że moje córki nabrały dobrych nawyków w polskiej szkole i świetnie sobie w Niemczech radziły. Obciążenie polskich dzieci, które oprócz matematyki muszą wkuć historię, geografię, jest ogromne. Później w życiu wykorzystują z tej całej wiedzy może z 10%. Albo takie mierzenie przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadełka na sznurku. Pewnie, że fajnie jest w ramach kółka fizycznego porobić takie ćwiczenia, ale na lekcjach to strata czasu. Pracownie fizyczne, czy matematyczne są w niemieckich szkołach fantastycznie wyposażone, ale co ciekawe, gdy pytam uczniów ile jest 9x7, to robią wielkie oczy. Liczenie w pamięci nie mieści im się w głowie. Mają od tego kalkulatory. Może dlatego Niemcy chętnie biorą Polaków do pracy, wiedzą, że oni umieją sobie poradzić bez komputera. Podoba mi się również to, że w niemieckiej szkole fizyka i matematyka są związane z życiem. Uczniowie uczą się o ciekłych kryształach – plazmach, ekranach komórki, obliczają stosując rachunek prawdopodobieństwa i algorytmy czy przeżyje populacja ptaków, jeśli dotknie ich taka i taka choroba, albo czy będzie rentowne dla firmy objąć pewne działania ubezpieczeniem. W klasie mat-fiz. mojej córki uczniowie przygotowywali projekt remontu hali sportowej, który miał duże szanse na wdrożenie. Mieli spotkania z architektem, wycieczkę do fabryki okien. To była i teoretyczna i praktyczna praca. [Wielu niemieckich nauczycieli] wpędza się w taką psychologiczną pułapkę – jest bezpieczeństwo, ale brak pasji, czy zamiłowania do zawodu. A przecież nie wytrzymasz w szkole, jeśli nie lubisz uczyć. – A solidaryzuje się Pani z polskimi nauczycielami? – pytam Barbarę. – Naprawdę nie wiem jaką reformę edukacji trzeba by było w Polsce przeprowadzić, by poprawiła się sytuacja nauczycieli – wzdycha Barbara. – Widzę potrzebę wielkiej rewolucji. Bo dopóki nauczyciele nie będą w zgodzie ze sobą, ze swoim zawodem, ze swoimi kolegami w pracy, to niczego nie osiągną. Gdyby byli dla siebie bardziej życzliwi, byłoby im lżej. I wcale nie chodzi mi o integrację typu wódka na zapleczu pracowni. I tak, podam tu przykład niemieckich nauczycieli. Oni nie ukrywają w szufladach swoich sprawdzonych przepisów, czy pomysłów na lekcje, ale się nimi dzielą i chwalą. Mówią: „Przecież to dla wspólnego dobra”, albo: „Opracowałam taki i taki test, jest tu, korzystaj z niego, jest bardzo pomocny”, czy: „Zobacz, skonstruowałem doświadczenie, uczniowie je uwielbiają. Mogę ci wytłumaczyć.” Ale nie oszukujmy się. Niemieccy nauczyciele też są sfrustrowani. Bo wiele osób idzie na urzędnika państwowego ze względu na pewne pieniądze, nisko oprocentowane kredyty i obiady za jedno euro na stołówce. Przez to wpędzają się w taką psychologiczną pułapkę – jest bezpieczeństwo, ale brak pasji, czy zamiłowania do zawodu. A przecież nie wytrzymasz w szkole, jeśli nie lubisz uczyć. Godne życie nauczyciela Dorota zaciąga się dymem z papierosa i mówi z pewną dumą w głosie: – A ja wytrzymuję. Są miesiące, gdy prowadzę dzień w dzień kursy online z języka angielskiego, po 10 godzin, czyli 5 bloków po 1,5 godziny. I mam 210 euro za taki dzień. Potrafię wyciągnąć w miesiącu od 4200 do 4800 euro. Od do lekcje, a od dyżur jakby ktoś z uczniów miał pytanie czy problem z pracą domową. Grupy są do 24 osób. Nie zawsze uczę z biura, mogę też z domu. Mam tu cały potrzebny mi sprzęt. Pani Dorota | Fot. z archiwum prywatnego Gdy pytam Dorotę jak się uczy Niemców, śmieje się: – Dobre pytanie. Powiedzmy, że Niemców. Mam mix. Jest i Litwin, i Japonka, i Polacy. Bezrobotni to bardzo specyficzna grupa. Są często roszczeniowi. Potrafią powiedzieć, że to oni mi płacą. Dziś, gdy mój student odezwał się po chamsku do koleżanki z grupy, musiałam interweniować. A wtedy wyskoczył, że jestem Polką i dlatego nie może się ze mną dogadać. Mam na szczęście możliwość usunięcia takiego delikwenta ze spotkania. Oni chcieliby się uczyć angielskiego po niemiecku, żeby im wszystko wyjaśniać i tłumaczyć. A ja, od razu, na dzień dobry wyjaśniam, że nie, że nie mówię po niemiecku. Choć, tak między nami, to mam już B1, sama się nauczyłam i wszystko załatwię, nawet awanturę zrobię. Na szczęście wczoraj miałam hospitację i pani, która przyszła mnie ocenić była zachwycona. Cała w ochach i achach, mówiła, że widać, że jestem po studiach pedagogicznych. Myślę więc, że przedłużą ze mną kontrakt na kolejny rok. Dorota mieszka w centrum Hamburga. Wynajmuje 80 m2, za 714 euro. Mówi, że ją stać, i że to i tak niedrogo. Jej znajomi płacą za mniejsze 1500 euro. Wyremontowała, fajnie urządziła, jeszcze tylko kuchnia do zrobienia jej została. – W Polsce musiałabym ciułać – opowiada Dorota. – A tu robię pranie i nagle pstryk – jedziemy po suszarkę. Albo rozmawiamy, że brakuje w sypialni telewizora. I pięć minut później go kupujemy. Ot, tak. Siła nabywcza euro. – A jest coś na czym przejechała się Pani w tych Niemczech? – pytam Doroty. – Na katolickim gimnazjum, gdzie na początku trafił mój syn – odpowiada Dorota. – Snobizm, Gucci i Armani, a nie nauka. Potraktowali nas tam, jak tych na socjalu, choć ja nigdy na zasiłku dla bezrobotnych nie byłam. W końcu po wielu awanturach i stresach, odsyłaniach i odmowach, syn poszedł do szkoły państwowej. I jestem zachwycona. On zresztą też. Chętnie tam chodzi. Nawet nie chce słyszeć, że mielibyśmy się gdzieś przeprowadzić. A rozważacie powrót do Polski? – pytam polskich nauczycielek Był czas, że nie było mi w Polsce tak źle – ciągnie Dorota. – Miałam uczniów, prywatne szkoły językowe, pracowałam po 50 godzin tygodniowo i więcej, zarabiałam. Ale ciągle dręczyło mnie, że nie pracuję na swoją przyszłość, bo na umowach śmieciowych, to ani emerytury, ani renty, ani nic. Do tego po krachu w Nowym Jorku firmy zaczęły rezygnować z kursów językowych, a korepetycje, wiadomo, ciągle są odwoływane. To nie były pieniądze, na których mogłam polegać. Mimo to, może byśmy się jakoś przekołatali z tym moim synkiem w Polsce, ale wyjechałam też ze względu na niego. Bo jemu będzie w Niemczech łatwiej. Nie będzie musiał startować od zmywaka i wynajętego pokoju. Poza tym, powiem Pani szczerze, aktualna sytuacja polityczna w Polsce budzi we mnie gniew. A Pani, Barbaro? – pytam. – Cóż, miałam już trzy życia jak w grze komputerowej – odpowiada Barbara. – I teraz jest czwarte, może już ostatnie? Poznałam Hamburczyka, który został moim mężem. Odeszłam ze szkoły. Prowadzę firmę spedycyjną. Dobrze mi tu. Choć mąż czasem marzy, byśmy zamieszkali w polskich górach, więc któż to wie? Anna kiwa głową. – Tak, życie jest nieprzewidywalne – wzdycha. – Przekonałam się o tym już nie raz. Dlatego mostów za sobą nie paliłam i jakby co, to dom rodzinny na południu Polski czeka.

Polska Szkoła Jazdy Północny Londyn www.formula-learner.co.uk Tel:07883015890. Celem naszej Szkoly jest pomoc naszym kursantom w zdobyciu niezaleznosci. Szczegolnie jest to wazne teraz, gdyz zdobycie Prawa Jazdy uniezaleznia od srodkow masowego transportu, gdzie szczegolnie latwo mozna sie zarazic Covid-19.

PILNE!-> Praca w szkołach -> Psycholog / trener / wykładowca ...trenerów z terenu całej Polski do nawiązania współpracy stałej bądź epizodycznej przy realizacji warsztatów dla uczniów i rodziców w szkołach na terenie województwa lubuskiego. Współpracujemy z placówkami oświatowymi na terenie wszystkich 16 województw. Zapewniamy:... Kierowca z prawem jazdy kat. B w transporcie międzynarodowym ...Kierowca z prawem jazdy kat. B w transporcie międzynarodowym Miejsce pracy: Zielona Góra Twój zakres obowiązków Siedziba firmy oraz miejsce pracy - Głogów (woj. dolnośląskie). Realizacja zleceń transportowych na terenie Europy pojazdami dostawczymi o DMC do... Opiekunka do Seniora w Eltville am Rhein, 65343 od 1500-1950 E. Wymagane prawo jazdy kat. B. BARDZO...1500 €Opiekunka do Seniora w Eltville am Rhein, 65343 od 1500-1950 E. Wymagane prawo jazdy kat. B. BARDZO DOBRE ZLECENIE. Miejsce: Eltville am Rhein, 65343 Termin: od na 6 tyg.+ zapewniamy bezpłatny transport od drzwi do drzwi. Wynagrodzenie:umowa zlecenie 1500... Serwisant (budowniczy teletechniczny) ...stanów powstałych na sieciach dostępowych Wymagania: - prawo jazdy kat. B - zdolności manualno-techniczne - motywacja do pracy... ...budownictwie teletechnicznym - mile widziane osoby, które ukończyły szkołę średnią o profilu informatycznym lub pokrewnym Oferujemy: -... ŚLUSARZ DO PRACY W NIEMCZECH13 € / stawka godzinowa ...niemieckich warunkach - niemiecka umowa o pracę. Stawka ok 13 €/h minimum podstawowa znajomośc języka niemieckiego, aktualne uprawnienia bądź dyplom ukończenia szkoły, mile widziane prawo jazdy oraz o przesyłanie CV na adres @Pozdrawiam serdeczniePRACA DLA ELEKTYKÓW! WYSOKIE ZAROBKI! ... WYNAGRODZENIA!!!Wymagania: - dyplom ukończenia szkoły w zawodzie lub uprawnienia, - doświadczenie, - znajomosć języka niemieckiego w stopniu podstawowym/komunikatywnym, - prawo jazdy i - pracę na niemiecką umowę na czas... Serwisant (budownictwo teletechniczne) ...stanów powstałych na sieciach dostępowych Wymagania prawo jazdy kat. B zdolności manualno-techniczne motywacja do pracy oraz... ...teletechnicznym mile widziane osoby, które ukończyły szkołę średnią o profilu informatycznym lub pokrewnym Oferujemy stabilne... Monter Instalacji Automatyki ...podczas budowy i rozruchu maszyn Nasze wymagania Ukończona szkoła zawodowa lub technikum na jednym z kierunków: elektryka,... ...Umiejętność obsługi podstawowych narzędzi i elektronarzędzi Prawo jazdy kategorii B Otwartość na zagraniczne wyjazdy służbowe (ok. 60... BDZ-AUTOMATION SP. Z dla ELEKTRYKÓW mieszkających w Niemczech!12 € / stawka godzinowa ...Wymagania: - znajomość języka niemieckiego w stopniu minimum podstawowym, - aktualne uprawnienia bądź dyplom ukończenia szkoły, - prawo jazdy oraz auto mile widziane, Proszę o przesyłanie CV na adres ola(małpa) (nr KRAS 17503) Pozdrawiam serdecznieTapeciarz - praca w Niemczech - niemiecka umowa ...TAPECIARZ WYMAGANIA: - doświadczenie w zawodzie, - mile widziany dyplom ukończenia szkoły w zawodzie, - znajomość języka niemieckiego w stopniu minimum podstawowym, - prawo jazdy oraz auto, -chęci i zaangażowanie do podjęcia pracy. ZAKRES OBOWIĄZKÓW:... Elektryk budowlany/ przemysłowy Niemcy12 € / stawka godzinowa ...Miejsce pracy: Niemcy WYMAGANIA: -doświadczenie w zawodzie, -dyplom ukończenia szkoły w zawodzie lub upr SEP, -znajomość języka niemieckiego w stopniu komunikatywnym, -prawo jazdy oraz auto. ZAKRES OBOWIĄZKÓW: prace związane z elektryką budowlaną lub... Korepetytor fizyki ...korepetytora fizyki. Od kandydatów oczekujemy: - wiedzy merytorycznej, - pasji do nauczania, - gotowości uczenia osób od szkoły podstawowej do szkoły średniej, - dyspozycyjności min. 5 godzin w tygodniu, - gotowości do dojazdu do ucznia na terenie... Korepetytor matematykiMobilna szkoła matematyki poszukuje kandydatów do współpracy na stanowisku korepetytora matematyki. Od kandydatów oczekujemy: - wiedzy merytorycznej, - pasji do nauczania, - gotowości uczenia osób od szkoły podstawowej do szkoły średniej, - dyspozycyjności... Oferta pracy w Niemczech dla HYDRAULIKÓW od 2022r.! 16€/h16 € / stawka godzinowa .... Wymagania: - minimum podstawowa znajomość języka niemieckiego, - aktualne uprawnienia bądź dyplom ukończenia szkoły, - mile widziane prawo jazdy oraz auto. Proszę o przesyłanie CV na adres ola(małpa) bądź kontakt telefoniczny po numerem +48 507... PRACA DLA FACHOWCÓW W NIEMCZECH ...Wymagana minimum podstawowa znajomość języka niemieckiego, aktualne uprawnienia bądź dyplom ukończenia szkoły konieczne w zawodzie elektryka i spawacza, mile widziane prawo jazdy oraz auto. Na chwilę obecną posiadamy oferty pracy na terenie całych Niemiec. Proszę o... ELEKTRYK 16 €/h netto ! PRACA W NIEMCZECH16 € / stawka godzinowa ...niemieckich warunkach. Stawka 16 €/h netto na godzinę. Wymagana znajomość języka niemieckiego w stopniu komunikatywnym, aktualne uprawnienia bądź dyplom ukończenia szkoły, mile widziane prawo jazdy oraz auto. Proszę o przesyłanie CV na adres @ Pozdrawiam serdecznieMalarz - tapeciarz - praca w Niemczech - niemiecka umowa ...Niemczech. WYMAGANIA: - doświadczenie w zawodzie, - mile widziany dyplom ukończenia szkoły w zawodzie, - znajomość języka niemieckiego w stopniu minimum podstawowym, - prawo jazdy oraz auto, - chęci i zaangażowanie do podjęcia pracy. ZAKRES OBOWIĄZKÓW:... PRACA W NIEMCZECH OD 2022 ROKU DLA FACHOWCÓW! WYSOKIE STAWKI ...zdobycia doświadczenia w danym zawodzie. Wymagania: - uprawnienia/ ukończenie szkoły w zawodzie/ doświadczenie, - znajomość języka w stopniu podstawowym-komunikatywnym, - prawo jazdy i auto. Oferujemy: - niemiecką umowę o pracę, - opłacane składki emerytalne... Automatyk Urządzeń Sterowania Ruchem Kolejowym ...w działaniu Gotowość do delegacji na terenie Polski Prawo jazdy kat. B Oferujemy: Atrakcyjna oferta szkoleń dla pracowników... ...Prywatna opieka medyczna Pakiet Medicover Sport Dofinansowanie do kolonii i 'zielonej szkoły' dla dzieci Wczasy pod gruszą... Korepetytor języka angielskiegoMobilna szkoła języka angielskiego poszukuje kandydatów do współpracy na stanowisku korepetytora języka angielskiego. Od kandydatów oczekujemy: - wiedzy merytorycznej i umiejętności posługiwania się językiem angielskim, - pasji do nauczania, - gotowości uczenia...

Polska Szkoła Jazdy Simpelweg - Tilburg, Eindhoven, Noord-Brabant. 162 likes. Strona została stworzona z myślą o osobach zamieszkujących Tilburg i okolice, chcących uczęszc

Po zamachu na jarmark bożonarodzeniowy w Berlinie podawał, że Angela Merkel zachęcała uchodźców, by jak najszybciej robili prawo jazdy, gdyż to zwiększa ich szanse na niemieckim rynku pracy. „Kierowcy ciężarówek będą wszędzie poszukiwani„ – mówiła Merkel jesienią 2016 roku dla radia rbb-Inforadio. Okazuje się, że apel pani kanclerz nie pozostał jedynie pobożnym życzeniem, gdyż podległe jej urzędy szybko przystąpiły do działania. Jesienią 2016r., na koszt niemieckiego podatnika, przetłumaczono na arabski i wydrukowano formularze testów i materiały potrzebne do szkolenia kierowców. Od tego momentu ośrodki nauki jazdy przeżywają prawdziwe oblężenie ze strony azylantów. Jak podaje „Die Welt”, tylko przez ostatnich kilka miesięcy zgłosiło się blisko 10 tys. kursantów, głównie pochodzących z Syrii i krajów Bliskiego Wschodu. Niemieckie przepisy nie zezwalają na uznawanie prawa jazdy uzyskanego w tych krajach, tak jak to jest np. w przypadku obywateli krajów Unii. Poza tym większość starających się o azyl w Niemczech i tak najczęściej nie posiada żadnych dokumentów. Trudno się dziwić, że przedstawiciele branży specjalizującej się w szkoleniu kierowców już zacierają ręce, spodziewając się milionowych zysków. Obecnie koszt kursu i wyrobienia prawa jazdy wynosi blisko 2 tysiące euro. Samo tzw. „przepisanie” syryjskiego prawa jazdy, połączone z egzaminem, to wydatek rzędu 500 euro. Według szacunków szefa Niemieckiego Zrzeszenia Nauczycieli Nauki Jazdy Bundesvereinigung der Fahrlehrerverbände (BVF) Gerharda von Bressensdorfa, w tym roku do szkół nauki jazdy w Niemczech będą się zgłaszać kolejne setki tysięcy uczniów. Koszt ich szkolenia przejmują najczęściej urzędy pracy, które wypłacają azylantom stałe świadczenia dla bezrobotnych, tzw. Harz IV. Kursy prowadzone są najczęściej w języku arabskim, a kursanci to w przeważającej większości młodzi rzeczniczki Federalnego Urzędu Pracy szanse na dofinansowanie nauki jazdy w przypadku azylantów są znaczne, także w przypadku osób, których procedury azylowe jeszcze się nie zakończyły. Urzędnicy są przekonani, że mobilność migrantów zwiększy ich szanse na integrację w RFN i znalezienie stałego zatrudnienia. Agnieszka E. Wolska, korespondencja z Kolonii Źródło:

^{Na jego mocy Zespół Szkół przy Ambasadzie RP w Berlinie z dniem 1 września przekształcony został w Szkolny Punkt Konsultacyjny. Tym samym przestała istnieć instytucja o prawie 40-letniej} Oferty pracy: Szkoła Jazdy - Niemcy, zagranica Sortuj według: trafności - daty Pokaż wszystkie praca: BestHill Work - oferty pracy: Niemcy, zagranica Przeglądaj wynagrodzenia: wynagrodzenia na stanowisku "Elektryk - okablowanie instalcji domów modułowych", lokalizacja: Niemcy, zagranicaPokaż wszystkie praca: BestHill Work - oferty pracy: Niemcy, zagranica Przeglądaj wynagrodzenia: wynagrodzenia na stanowisku "Elektryk budowlany, Kapplen - praca w jednej lokalizacji", lokalizacja: Niemcy, zagranicaPokaż wszystkie praca: BestHill Work - oferty pracy: Niemcy, zagranica Przeglądaj wynagrodzenia: wynagrodzenia na stanowisku "Elektryk budowlany + opłacone całotygodniowe zakwaterowanie", lokalizacja: Niemcy, zagranicaPokaż wszystkie praca: BestHill Work - oferty pracy: Niemcy, zagranica Przeglądaj wynagrodzenia: wynagrodzenia na stanowisku "Elektryk budowlany, team elektryków - Hamburg", lokalizacja: Niemcy, zagranicaPokaż wszystkie praca: BestHill Work - oferty pracy: Niemcy, zagranica Przeglądaj wynagrodzenia: wynagrodzenia na stanowisku "Elektryk budowlany bez znajomości opłacone zakwaterowanie, praca w jednym regionie", lokalizacja: Niemcy, zagranica Otrzymuj bezpłatne powiadomienia z najnowszymi ofertami pracy Tworząc powiadomienie Job Alert, akceptujesz nasze Warunki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia zgody, anulując subskrypcję lub postępując w sposób opisany w naszych Warunkach.

odpowiedział (a) 15.09.2008 o 16:23: Trwa 4 lata (Berlin to chyba wyjątek. Tam trwa 6) Tutaj masz o szkołach w Niemczech : [LINK] ) Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź]

Prawo jazdy w Berlinie BERLIN, ŻYCIE W NIEMCZECH Prawo jazdy w Berlinie, lub ogólnie w Niemczech – tysiące pytań, a miliony odpowiedzi! Jak wygląda egzamin, czy można zdawać po polsku, ile trzeba wyjeździć godzin i najważniejsze ile to wszystko kosztuje? Od razu zaznaczę, że nie jest to kolejny z rzędu artykuł o ogólnikach, będą konkrety! Jako, że jesteśmy w Berlinie zrobiłam research tutaj, na miejscu – podzwoniłam, pochodziłam i popytałam co i jak. Także zachęcam do przeczytania, bo informacje są sprawdzone! Zacznijmy od podstaw Zanim wybierzesz szkołę prawa jazdy, najpierw zorientuj się jak to wszystko wygląda. Otóż, tak jak i w Polsce, podczas prawo jazdy w Berlinie, należy zaliczyć zajęcia zarówno teoretyczne jak i praktyczne. Teoria składa się z 14 zajęć po 90 minut każde. Obowiązkowa praktyka to jazdy za miastem, na autostradzie oraz po zmierzchu i jest to łącznie 9 godzin. Oczywiście, żeby nauczyć się jeździć powinno się również wykupić jazdy po mieście, które nie są obowiązkowe, ale można rzec, że konieczne. Opłata za egzamin też jest dość dziwna. W szkołach płaci się tak jakby za to, że instruktor danej placówki pójdzie z nami na egzamin. Dodatkowo należy zapłacić w TÜV lub DEKRA koszty samego egzaminu. TÜV i DEKRA są to po prostu jakieś dziwne twory (dla porównania polski WORD), w których zdaje się i opłaca egzaminy teoretyczne i praktyczne. Kurs praktyczny w szkołach prawa jazdy można zacząć równocześnie z teoretycznym. Jednak szkoły polecają najlepiej zacząć po 10-tych zajęciach teorii. Inaczej byłoby to wyrzucanie pieniędzy w błoto (no chyba, że już umiesz jeździć). O tyle, o ile test teoretyczny można zdawać po polsku, to egzaminator na egzaminie praktycznym zazwyczaj mówi po niemiecku, ewentualnie po angielsku. Są to dość proste zwroty. Dodatkowo zawsze można mieć polskojęzycznego instruktora koło siebie, ale lepiej mniej więcej wiedzieć o co chodzi. Wszystko też zależy na jakiego egzaminatora się trafi i czy będzie się czepiał, że instruktor coś tłumaczy czy nie. Zawsze można zgonić wszystko na stres i po prostu poprosić o wyrozumiałość. Jeżeli ktoś potrzebuje podstaw prawnych, które obowiązują w Niemczech na prawo jazdy – tutaj podsyłam linka. Wybór szkoły do nauki prawa jazdy I teraz rzecz najważniejsza i zarazem najtrudniejsza (naturalnie poza egzaminem) – wybór szkoły. Nie będę się tutaj zajmowała niemieckimi szkołami, bo nie ma to najmniejszego sensu. Chodzi mi tylko o szkoły polskojęzyczne i o pomoc dla ludzi, którzy gorzej władają językiem. W Berlinie znalazłam trzy szkoły, które albo w swoich ofertach mają zajęcia lub jakąś ich część w języku polskim. Informacje, które Wam podaje to dane, o których dowiedziałam się osobiście lub telefonicznie w podanych przeze mnie szkołach. AKTUALIZACJA (listopad 2020): niestety dwie placówki, które oferowały prawo jazdy w języku polskim zostały zamknięte! Prawo jazdy w Berlinie po polsku Fahrschule Europe – na stronie internetowej tej szkoły można przeczytać, że doradztwo możliwe jest także w języku polskim. Niestety innych informacji nie ma, więc tam zadzwoniłam i wszystkiego się dowiedziałam. Okazało się, że można porozmawiać z miłą panią po polsku przez telefon. Jednak zajęcia teoretyczne na prawo jazdy prowadzone są tylko w języku niemieckim. Pani z informacji powiedziała, że jeden instruktor mówi trochę (parę zdań) po polsku. Mimo wszystko wiele osób nieznających niemieckiego jakoś sobie z nim radzi. 😉 TELEFON W JĘZYKU POLSKIM: (030) 787 59 75 Koszty prawa jazdy w Niemczech Poza kosztami, które generuje sama nauka jazdy, szkoła i materiały do uczenia się istnieją również tzn. koszty poboczne. Należy doliczyć zameldowanie w Bürgeramt za ok. 50 euro oraz zaliczenie kursu pierwszej pomocy i koszty już wspomnianego przeze mnie egzaminu. Kurs Pierwszej Pomocy to 7,5 godziny zajęć obejmujących 9 zakresów tematycznych i koszt pomiędzy 25 a 35 euro. Kurs na szczęście robi się w jeden dzień, ale trzeba poświęcić 7,5 godziny i wyciąć je sobie bezpowrotnie z życia. Koszty zależą od tego czy robimy tam od razu badanie wzroku i biometryczne zdjęcie na prawo jazdy czy też nie. Polecam jednak tę pierwszą opcję. Zrobić całość za jednym zamachem, bo jest to najbardziej ekonomiczne i ma się wszystko z głowy w jeden dzień! A zdjęcie tak czy siak trzeba zrobić… Czy trzeba mieć całą kwotę od razu?! Krótka odpowiedź – nie! Nie musicie mieć całej sumy od razu! Można wpłacać sobie większe sumy/raty w szkole lub płacić bezpośrednio po każdej godzinie jazdy. Na start trzeba mieć jedynie kasę na “wpisowe” i ewentualnie na jakieś materiały do nauki, a resztę kosztów można opłacać sukcesywnie później. Potem dochodzą koszty w Urzędzie i inne koszty poboczne, ale rozkłada się to dość fajnie i nie obciąża mocno domowego budżetu. Najważniejsze, żeby w dniu egzaminu praktycznego wszystkie płatności były już uregulowane, a ile będzie to trwało zależy tylko od Was! Generalnie szkoły mówią, że prawidłowe tempo (bo wiadomo możesz prawo jazdy robić nawet rok) to około trzech, czterech miesięcy. Także wszystkie koszty rozkładają się w czasie, a Ty sam regulujesz sobie częstotliwość jazd i dzięki temu masz wszystko pod kontrolą! 😉 Niemiecka biurokracja A teraz, jak już wybraliście szkołę i wiecie mniej więcej na jaki wydatek szykować kieszeń, a nadal chcecie to zrobić, od razu umówcie sobie termin w Bürgeramt. Wiecie, jesteśmy w Niemczech i nie da się tak po prostu zrobić prawo jazdy w Berlinie – należy zameldować się w odpowiednim Urzędzie. A na umówiony termin należy zabrać już parę dokumentów: dowód osobistyjedno biometryczne zdjęcienazwę wybranej przez siebie szkoły prawa jazdy (najlepiej mieć umowę ze szkoły) zaświadczenie o badaniu wzrokucertyfikat z Kursu Pierwszej Pomocy Pamiętajcie, że możecie zacząć naukę teoretyczną w szkole prawo jazdy w Berlinie, a w między czasie załatwiać wszystkie formalności, więc nie przerażajcie się odległym terminem w Bürgeramt. Do dzieła!!! 🙂

^{Znajdź odpowiednią szkołę w Niemczech. Czy wszystkie szkoły w Niemczech są bezpłatne? Czy istnieją szkoły międzynarodowe? Tutaj znajdziesz informacje, linki i listę kontrolną.} 28-03-2010, 22:32 #1 Polskie uprawnienia w Niemczech Orientuje się ktoś czy polskie uprawnienia instruktora nauki jazdy są akceprtowane w Niemczech? Znalazłem dyrektywę PE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, ale za cholerę nie mogę się tam niczego doszukać. Jeżeli ktoś ma wiedzę na ten temat, to poproszę o informację 28-03-2010, 23:11 #2 NIE, nie sa uznawane. 29-03-2010, 05:51 #3 29-03-2010, 08:40 #4 Tamtejsze przepisy. Podac Ci odpowiednie niemieckie §§ ? Niemieckie prawo nie przewiduje przepisania uprawnien ( chociazby ze wzgladu na roznice warunkow jakie musi spelnic szkolacy w PL a D oraz zbioru przepisow o ruchu drogowym ), ze wzgledu na to,ze zawod nauczyciela jazdy nie uznawany jesz przez prawo jako zawod do ktorego uczysz sie poprzez okres jaki przewiduja niemieckie przepisy - jest za krotki. Musisz zrobic caly kurs, ( teoretyczny, odbyc praktyke ). zdac 5 panstwowych egzaminow. 29-03-2010, 11:20 #5 nie powiem że ta informacja jest dla mnie dobra ale dziękuję Jeżli znacie niemiecki więcej możecie poczytać tutaj jest tam też gdzieś link odnośnie respektowania uprawnień z innych państw członkowskich Uni. Jednym z warunków zostania instruktoremn w Niemczech jest obowiązkowa znajomość języka. Choć nie wiem czy w przypadku tak dużej migracji, ma to znaczenie, bo wiele osób i tak szuka instruktora, który mówi po Polsku. 29-03-2010, 12:11 #6 Próbowałem to załatwić w 2005 r w stosownym urzędzie w Duselldorfie co się dowiedziałem; w niemczech powyżej 186 dni 2. zezwolenie na pracę [ sztojerkarta] polskich dokumentów 4. trzeba zdać ich egzamin testy plus jazda 5. trzeba odbyć praktykę w którymś ośrodku , na każdą posiadaną kategorie i dopiero wtedy można ubiegać sie owydanie legitymacji na początku jest ona ważna przez 1rok i tylko w landzie gdzie została wydana. 29-03-2010, 12:23 #7 I jeszcze z powodu tych 186 dni polskie prawo jazdy wymienione na niemieckie. 29-03-2010, 19:56 #8 Napisał jarzabek …Nie wiem czy w przypadku tak dużej migracji, ma to znaczenie, bo wiele osób i tak szuka instruktora, który mówi po Polsku. Hmmmm, mozna by podyskutowac czy ta migracja jest taka duza. Kiedys byla, ( lata krotko przed i po stanie wojennym ). Drogie pytanie czy znajduja takowych, tzn mowiacych po polsku. Napisał Twister Próbowałem to załatwić w 2005 r w stosownym urzędzie w Duselldorfie co się dowiedziałem; w niemczech powyżej 186 dni 2. zezwolenie na pracę [ sztojerkarta] 3. tłumaczenie polskich dokumentów 4. trzeba zdać ich egzamin testy plus jazda 5. trzeba odbyć praktykę w którymś ośrodku , na każdą posiadaną kategorie i dopiero wtedy można ubiegać sie owydanie legitymacji na początku jest ona ważna przez 1rok i tylko w landzie gdzie została wydana. 1. Zameldowanie do 3 miesiecy, w przypadku zameldowania powyzej nalezy przedstawic dochody / srodki utrzymania 2. Aby otrzymac Lohnsteuerkarte - otworzenie dzialalnosci gospodarczej, lub przedstawienie zatrudnienia. 3. Nie testy a egzamin pisemny + ustny Testy robi sie na PJ. 4./5. Nie praktyke. Na kazda kategorie powyzej BE robisz dodatkowy kurs + 3 panstwowe egzaminy. Co do waznosci uprawnien to sie nie wypowiem - nie wiem. Jezeli zdales jednak egzaminy to wystawiane sa bezterminowo. 29-03-2010, 21:09 #9 Co do migracji to nadal jeżdżą. Jeździli, jeżdżą i będą jeździli. Taka natura Polaka. Co do zapotrzebowania to wiem że jest choć nie powiem na jaką skalę. Weź pod uwagę jeszcze jeden aspekt. W 2012 roku Niemcy już nic nie wymyślą i rynek pracy zgodnie z umowami zostaje otwarty. Piszę o tym nie pod względem pozwolenia na pracę dla instruktora tylko odnośnie migracji. 29-03-2010, 23:28 #10 Podejrzewam, ze tym zapotrzebowaniem nie bedzie tak rozowo jak to mozna by bylo sobie wyobrazic, . 269 231 358 169 322 194 77 499

polska szkoła jazdy w niemczech